۱۹ اسد ۱۳۹۵
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۹ اسد ۱۳۹۵

جعفر کذاب حرکتی‌ها کیست؟

 جناب حجت الاسلام و المسلمین سید جعفر عادلی حسینی، السلام علیکم و رحمت اله و برکاته . . . اما بعد : سیاهه شما را در جمهوری خراسان مطالعه نمودم و بسیاری از آن مطالب را گنگ، نامفهوم و نامربوط یافتم، از همین رو برای فهم نوشتار جنابعالی، نیاز به شرح مطالب تان لازم و ضروری است به هر حال چون، چند موضوع نامربوط را به بنده نسبت داده بودید خواستم ذهن مخاطبان را در روشنایی بیشتری قرار دهم.

در مواردی که جنابعالی اتهاماتی را متوجه آقای یاسر و جناب مِه‌سا نمودید امیدوارم که این دو بزرگوار خودشان به شما پاسخ داده واگر انتقادی متوجه شان هست آن را بپذیرند و در راستای اصلاح گام بردارند. شما در این فرافکنی به برخی از رخ داد های درون حزبی حرکت بعد وفات مرحوم سید حسین انوری پرداختید که با روایت کذب خودساخته خویش تعدادی از همسنگران مرحوم انوری را متهم به تقلب، دروغ و نفاق افگنی نموده بودید.

تا جائیکه بنده به خاطر دارم و صفحات رسانه های اجتماعی گواه هستند جنابعالی در تاریخ ۴ اسد ۱۳۹۵ در صفحه ی شخصی خویش و برگه ی رسمی حرکت اسلامی مردم افغانستان از جناب ابوالحسین یاسر به عنوان معاون و سرپرست حرکت یاد نموده و به صراحت حضور سید خلیل انوری را در شورای رهبری حرکت به فال نیک گرفته و از جناب ابوالحسین یاسر معاون و سرپرست حزب و سید خلیل تقاضا نموده بودید مطابق اساس نامه حزب تشکیلات را مدیریت نمایند. شایان ذکر است که ماده صدم از اساس نامه ی حزب شما در صورت فقدان رهبری، سرپرستی حزب را تا برگزاری کنگره بر عهده معاون حزب قرار میدهد. حال باید شما جواب دهید که در فاصله سه روز چه روی داد که در شبه کودتایی بر خلاف اساس نامه حزب در پی رهبر سازی سید خلیل انوری برآمدید ؟ آیا جنابعالی از مفهوم کنگره حزب و شورای رهبری چیزی را میدانید؟

آیا جلسه ی نهم اسد با توجه به غیر رسمی اعلان شدن از سوی سرپرست حزب مشروعیت دارد ؟ آیا در پروژه رهبر سازی شما، توزیع پول به افرادی چون شریفی پنجاب، امینی، مدقق، حسینی و . . . به عنوان شیرینی رهبری خلیل از سوی سید ظاهر مسرور پس از مرگ آقای انوری برای تان شرم آور نبود ؟ ( آقای کامران از دریافت پول امتناع می ورزند ) در ادامه اقدامات مضحک و نابخردانه تان استفاده از اصطلاح ” کاندیداتوری سرپرستی ” حزب چه بگویم که حکایت از نادانی و جهالت توطئه گران دارد.

نمی خواهم زیاد روسیاهی تان را بر ملا سازم ور نی حضور افراد غیر عضو و مستعفی در جلسات شورای رهبری، برگزاری شتاب زده چهلمین روز درگذشت آقای انوری در سی امین روز پس از رحلت ! ! ! و . . . پرسش های زیادی در پی دارد و پاسخ این پرسش ها از سوی من به رسوایی بیشتر شما خواهد انجامید. جناب جعفر کذاب در نوشته ات از اولین گزارش بنده در جمهوری خراسان راجع به موضوع سرپرستی حزب حرکت بعد از درگذشت مرحوم انوری نقل قول کرده اید، لطفا آدرس و تاریخ این مطلب را ذکر کنید تا بنده نیز با خبر شده و درجریان حرف های نگفته ی خویش قرار بگیرم. جناب ملا جعفر در بخشی دیگر در جستجوی حقیقت اختلاف فی مابین بنده و بادار جدید شان سید ظاهر مسرور برآمدند و بدون در نظرداشت اصل توازن که بعید میدانم چیزی در این باره بدانند با سید ظاهر تماس گرفته و به زعم خود کشف بزرگی نمودند. ایشان با استناد به پیام های طنزگونه بنده به مسرور من را متهم به اخاذی کردند آن هم مستند، جناب سید جعفر، نیاز نبود که به فرمان رهبر کوته فکرت سید ظاهر مثلا دست به افشا گری بزنی، شما می توانید با مراجعه به صفحه ای فیس بوک بنده مطلب ” اخاذی از دزدها مزه دگر دارد ” مراجعه نموده و دلائل صریح و روشن بنده را که در واقع نوعی افشا گری و دادخواهی می باشد با شعور مطالعه نمایید که بعید میدانم ذهن بیمار شما قابلیت درک آن را داشته باشد.

به دور از اختلافات درون حزبی حمایت جناب ملا سید جعفر با لنگی سیاه و ریش سفید از کسی که دستش به خون انسان های بیگناه آغشته است بعید به نظر می رسید، اما در هر زمان و هر مکان قاضی شریحی در دربار ابن زیاد زمان حضور دارد. چند نکته درباره سید ظاهر مسرور قابل یادآوری است و با توجه به این که هر دو مسرور بنده را بلاک نموده اند از شما که وکالت این بزرگواران را بر عهده دارید پرسیده می شود.

۱_ چرا مسرورها با وجود مخالفت صریح و آشکار مرحوم سید حسین انوری مبنی بر مساعد نبودن شرایط و احتمال سو استفاده برخی جریان ها از حرکت مردمی بلخ اقدام به سازمان دهی اعتراض مردمی بر علیه عطا محمد نور نمودند ؟

۲_ با وجود تاکید مرحوم انوری بر قطع روابط با جمعه خان همدرد و حنیف اتمر چرا این روابط ادامه یافت ؟

۳_ چرا سید ظاهر مسرور با سو استفاده از حرکت عدالت خواهی مردم بلخ با واسطه نمودن سید طاهر روشن زاده و حاجی مصعب شولگره ای به صورت پنهانی وارد معامله با عطا محمد نور گردید؟

۴_ آیا مردم بلخ برای پر شدن حضرت جیب مسرور به داد خواهی آمده بودند ؟

یا برای اعلام بیگناهی سید ظاهر در دوسیه های قتل و چپاول این یار شفیق تان ؟ پرسش های زیادی می توان برای فردی همچون سید ظاهر مسرور که در نهاد کمیسیون حقوق بشر متهم به جنایات بشری است و در ولایت بلخ شهره به انواع فسق اعم از بچه بازی، قمار بازی، غصب جایداد های مردم، حمایت از مافیای مواد مخدر، ایجاد باندهای وحشت در مناطق محروم بلخ و . . . و . . . و . . . مطرح کرد.

کربلایی جعفر، در داغ نامه ات از فاجعه ی افشار و تهمت های ناروا به سردار جهاد، انوری بزرگ یاد کردی، قطعا آگاهید که بسیاری از این یاوه گویان از دربار محمد محقق و کریم خلیلی سرچشمه میگیرند، حال چطور یک روز به درب رسانه ی خلیلی دق الباب میکنید و روزی دیگر با سرافکنده گی و ذلت به دست بوسی محقق شرف یاب می شوید ؟

آن هم در روزی که مراسم چهلم آن بزرگ مرد را برگزار نمودید، چرا ام الفساد حلقه نفاق افگن تان سید ظاهر مسرور کرنش کنان به صدارت شتافت ؟ جناب جعفر نمام ( خبر چین ) چنانچه بارها گفته ام بنده عضویت هیچ حزب و گروه سیاسی در افغانستان را ندارم، اما به عنوان یک خبرنگار به مسائل سیاسی و اجتماعی کشورم علاقمند و به روشنگری پرداخته و میپردازم، اما آنچه تاکنون برای من مشخص نشده مسلک جناب شما می باشد، گاهی جناب عالی را در چهره عالم دین و گاهی سیاست مدار می بینم که امیدوارم در تمام این امور صادقانه در راستای خدمت به مردم و میهن گام بردارید. از آنجاییکه نمی خواهم به مسائل شخصیتی شما بپردازم از موضوعات و جنجال های شما در بنیاد پیامبر اعظم و اختلافات شما با جناب آقای هادی و فعالیت های وطن پرستانه شما در ریاست ۸۲ امنیت ملی که مستندات آن نیز در دسترسم قرار گرفته پرده برداری نمیکنم و با توجه به اینکه خدای سبحان قابل التوب و غافر الذنب می باشد امید بازگشت جنابتان را به صراط حق دارم.

کافیست دوستان به ویژه خلیل  الله انوری به خروج مفتضحانه ات به جرم نفاق بین تشیع( هزاره و سادات) و حرکتی ها از دفتر آیت الله ساجدی که دیروز اتفاق افتاد توجه کند که چه مار خوش خط و خالی را در آستین دارد می پروراند.

والسلام علی من التبع الهدی سید رضا حسینی ادیب مدیر مسئول اسبق شبکه رادیو تلویزیون نورین

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه