• دسته: x تیتر یک
  • ۷ دلو ۱۳۹۷

سابقه تاریخی حملات انتحاری در افغانستان

افغانستان از معدود کشورها در جهان است که حداقل از دو قرن بدین‌سو، اوضاع سیاسی و اجتماعی آن کمتر دچار تغییر شده است.

عده‌ای از افغان‌ها زمینه ورود خارجی‌ها را به افغانستان فراهم کرده و عده‌ای دیگر، به مخالفت آنان برخاسته‌اند.

وقتی خارجی‌ها از کشور بیرون شده‌اند، افغان‌ها به جان هم افتاده و یکدیگر را به هلاکت رسانده‌اند. اوضاع سیاسی و اجتماعی افغانستان در ۱۴۰ سال پیش، مثل اوضاع سیاسی و اجتماعی فعلی این کشور بود.

عده‌ای انگلیس‌ها را به کشور دعوت کردند و عده‌ای دیگر به مخالفت آنان برخاستند. این رویداد که به جنگ دوم افغان و انگلیس مشهور است، سال‌های ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰میلادی را دربر گرفت.

نخست انگلیس‌ها در جنگ «میوند» در ۵۰ کیلومتری غرب قندهار توسط مبارزان افغان به سرکردگی «ایوب خان» فرزند «امیر شیرعلی خان» شکست خوردند و به شهر قندهار عقب‌نشینی کردند.
بلافاصله «عبدالرحمان خان» پسر عموی ایوب خان به کمک انگلیس‌ها آمد و جنگ داخلی شروع شد.
در نتیجه این نبرد، هواداران ایوب خان تارومار شدند و خودش به دربار قاجاری ایران پناه برد.

ایوب خان سپس به انگلیس‌ها تسلیم شد و او را از ایران به هندبریتانیایی بردند تا در همان‌جا درگذشت. زمانی که بریتانیایی‌ها تحت حمایت عبدالرحمان خان در قندهار بسر می‌بردند، حملات انتحاری نیز به قشون انگلیس در این شهر شروع شد. یکی از تاریخ‌نگاران افغانستان که خود شاهد حوادث جنگ دوم افغان و انگلیس بوده، «محمدیوسف ریاضی هروی» است. او در صفحه ۱۴۱ کتاب «عین‌الوقایع» ذیل رویدادهای سال ۱۲۹۷هجری قمری نوشته است:
“بچه‌ی کفش‌دوزی بدون سؤال و جواب، روزی از دُکان خود به زیر آمد و با درفش به ران شخص محترمی از انگلیس‌ها زد. او را گرفتند و جهت پرسیدند؛ گفت: خواستم غازی شوم.”

از سرنوشت این نوجوان، در تاریخ چیزی گفته نشده است. در ضمن، کلمه «غازی» ریشه در واژه «غزوه» یا جنگ دارد. غازی در اصطلاح دینی و افغانی به کسی گفته می‌شود که در راه خدا می‌جنگد و یا جنگیده است.
از حوادث دیگر در همین سال، پنج نفر از طالبان یک مدرسه دینی در قندهار، هنگام تمرین نظامیان انگلیسی، خود را به صف آنان زدند و تعدادی از نظامیان انگلیسی را کشتند. از مهاجمان نیز سه تن کشته و دو نفر آنان دستگیر شدند. از دستگیرشدگان سؤال شد که چرا اقدام به این کار کردند؟ در جواب گفتند که برای رضای خدا این کار را کردند.

طبق گزارش ریاضی هروی، شخصی به اسم «نوراحمد جان» نوه «یحیی خان» از سرداران افغان، چند نفر از صاحب‌منصبان انگلیسی را در محضر عام به قتل رساند. این حادثه چنان برای انگلیس‌ها سنگین تمام شد که چند روزی، برنامه مورد بحث پارلمان بریتانیا را در لندن تشکیل می‌داد.

همچنین در سال ۱۲۹۷هجری، یک پدر قندهاری با دو پسرش که بار هیزم به‌سوی شهر می‌بردند، در مسیر متوجه شدند که نظامیان انگلیسی مشغول تمرین نظامی هستند. پدر به پسرانش گفت که بیایید هم غازی و هم شهید شویم. متن سخنان این مرد قندهاری در عین‌الوقایع به پشتو ذکر شده است. آنان شتران را رها کرده و خود را به اردوی انگلیس زدند، هفت نظامی بریتانیایی را مقتول و چهار نظامی دیگر را زخمی کردند. فرمانده نظامیان انگلیسی نیز دستور داد که با سرنیزه این پدر و پسران را به قتل برسانند که چنین کردند.

این‌ها نمونه‌هایی از حملات انتحاری در تاریخ میان و بلکه معاصر افغانستان است که ثبت تاریخ شده است. امیدوارم که با مطالعه این مطلب، با گوشه‌ای از تاریخ افغانستان آشنا شده باشیم.

نویسنده: محمد مرادی

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه