۲۰ جدی ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۰ جدی ۱۳۹۷

انتخابات ریاست جمهوری؛ مجاهدین کجا هستند؟

یک منبع معتبر به خبرگزاری جمهور گفته است که حنیف اتمر؛ مشاور پیشین اشرف غنی در امور امنیت ملی، تیکت انتخاباتی خود را نهایی کرده و قرار است به زودی به حیث نامزد انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کند.

این منبع گفته که در تیکت انتخاباتی آقای اتمر، محمدیونس قانونی؛ معاون پیشین ریاست جمهوری به حیث معاون اول و محمد محقق؛ معاون دوم ریاست اجرایی، به عنوان معاون دوم حضور خواهند داشت.

در همین حال، تواب غورزنگ؛ سخنگوی دفتر حنیف اتمر مدعی شده است که “تیکت انتخاباتی آقای اتمر، مقتدرترین و ملی ‌ترین تیکت انتخاباتی در سطح کشور است”.

اما سخنگوی دفتر آقای اتمر، در خصوص گزینش یونس قانونی به عنوان معاون اول و محمد محقق به حیث معاون دوم آقای اتمر چیزی نگفت و تاکید کرد که در روز ثبت نام، معاونان آقای اتمر برای مردم افغانستان معرفی خواهند شد.

علیرغم تأکید سخنگوی اتمر بر اقتدار و ملی بودن تیکت انتخاباتی تحت رهبری او، تیم اتمر یکی از ناهمگن ترین ترکیب های سیاسی و ایدئولوژیک را شکل داده است.

در این شکی نیست که آقایان قانونی و محقق، جزء بانفوذترین رهبران قومی در افغانستان محسوب می شوند و آقای اتمر هم امیدوار است با استفاده از آنها بتواند بخشی از آرای خود را توسط تاجیک ها و هزاره های هوادار آنها تأمین کند؛ اما فراتر از این، حضور این دو چهره جهادی در تیم انتخاباتی آقای اتمر، هرگز نباید حمل بر قدرت و نفوذ و اثرگذاری و نقش آفرینی استراتژیک مجاهدین در سیاست افغانستان شود.

با این حال، در کمال شگفتی، هنوز هم هستند کسانی که مدام این برداشت انحرافی را تقویت می کنند که هیچ تیم و تیکت انتخاباتی نمی تواند بدون حضور رهبران مجاهدین، امیدوار به پیروزی در انتخابات و کسب پشتیبانی و حمایت مردم افغانستان باشد؛ اما واقعیت غم انگیز این است که این بازیگران سیاسی غیر جهادی نیستند که با توجه به نیازی که به نفوذ رهبران جهادی، احساس می کنند، تمایل دارند از آنها در ترکیب تیکت های انتخاباتی خود استفاده کنند؛ بلکه بالعکس، این رهبران مجاهدین هستند که از ارزش های جهادی و اصول ایدئولوژیک خاص این جریان، به منظور کسب امتیاز، رسیدن به قدرت و دستیابی به منابع عظیم ثروت و سود و سرمایه شخصی، وقیحانه بهره کشی می کنند و در قمار قدرت، از هر شاخصی از جمله قومیت و جهاد و ایدئولوژی و… به سادگی استفاده ابزاری می نمایند.

با این توضیح، امروز اگر شاهد حضور قانونی و محقق در دو سمت راست و چپ حنیف اتمر به عنوان یک کمونیست پیشین که سوابق خادیستی نیز دارد، هستیم، نباید با خوش بینی و ساده لوحی قابل ترحم، تصور کنیم که این رهبران مجاهدین هستند که اتمر را به استخدام خود درآورده اند؛ بلکه برعکس، اتمر آنها را خریده و در خدمت آرمان های سیاسی، قومی و ایدئولوژیک خود درآورده است.

فراموش نکنیم که اتمر نه با فاصله افتادن میان سوابق کمونیستی و خادیستی اش، تظهیر و تبرئه شده است و نه با جدا شدن از دولت اشرف غنی، رویکردهای خصمانه و تحقیرآمیزش علیه مجاهدین به عنوان جنگ سالاران جنایتکاری که همگی باید همانند جنرال دوستم، تحقیر و توبیخ شوند، تغییر کرده است.

اتمر به اصول ایدئولوژیک و رویکردهای دیرینه و ریشه دار ضد جهادی اش، کاملا وفادار مانده و این را هم در گذشته و در دوره حکومت وحدت ملی، به وضوح نشان داده است؛ اما این مجاهدین هستند که دیروز با دموکراسی و ناتوی فرهنگی، همراه شدند، امروز علیرغم سابقه جنگ با رژیم های کمونیستی، با حقارت و در طمع قدرت و ثروت، به استخدام یک خادیست متعصب درمی آیند و فردا بی تردید، مغلوب ایدئولوژی افراط گرای طالبان خواهند شد.

بنابراین، مجاهدین در انتخابات ریاست جمهوری آینده، هیچ جایگاهی ندارند. این در حالی است که کمونیست ها، تکنوکرات ها و حتی تروریست ها، جایگاه ها، صفوف و آرایش های خاص خود را خواهند داشت. دلیل سرگردانی و سردرگمی مجاهدین هم بسیار عمیق و ریشه دار و بنیادی است. آنها کاملا در فرایندهای پساجهادی، هضم و مستحیل گشته و از باور به هرگونه ارزش بنیادین و اصل ایدئولوژیک، تخلیه شده اند؛ به گونه ای که دیگر طیفی مستقل و مشخص به نام «مجاهدین» قابل شناسایی نیست. شماری از آنها به استخدام کرزی درآمده اند، برخی هم در دولت اشرف غنی، به کار گرفته شده اند و دیگر بقایای منسوب به اردوی جهاد و مقاومت هم – مانند یونس قانونی و محمد محقق- مذبوحانه در تقلای یافتن پایگاه و پناهگاهی برای رسیدن به ثروت یا قدرت یا هردو، در میان دیگر بازیگران وابسته به جریان های ایدئولوژیک و سیاسی غیر جهادی و چه بسا ضد جهادی اند.

نویسنده: علی موسوی/ خبرگزاری جمهور

این را هم بخوانید:  ترامپ و افغانستان؛ دوست یا دشمن؟
برچسب ها

بدون دیدگاه