۱۵ جدی ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۵ جدی ۱۳۹۷

حکایت رفاقت روباه و شتر!

حکایت است که روباهی از شدت گرسنگی و بی روزگاری چشم اش به شتری عظیم الجثه و قوی افتاد که روی زمین خوابیده بود. روباه که می دانست شتر از خاطر قدرت و هیبتش مورد احترام حیوانات جنگل است، به مهمانی های زیادی دعوت می شود و نان خوب هم می خورد تصمیم گرفت دم خود را به دم شتر گره بزند تا هر جا که شتر رفت او نیز همراهش باشد و خلاصه شریک خوشبختی و رفاه شتر شود. شتر وقتی بیدار شد بلافاصله از زمین برخاست و روباه مکار که خیلی کوچک تر شتر بود، سرچپه شد و از عقب شتر آویخته ماند! اما این هنوز آغاز فلاکت روباه بود چون شتر به مهمانی های مهم دعوت می شد و نان مفصل و خوب هم می خورد ولی همچنان که از بالا می خورد از پایین دفع می کرد و فضله های شتر هر لحظه بر سر و روی روباه می ریخت و بینی روباه از بوی باد اشکمبه شتر بی نصیب نمی ماند. حیوانات جنگل که این حالت را دیدند از روباه ماجرا را پرسان کردند؟ روباه مفلوک در پاسخ گفت: «از آن زمان اینچنین آویختم، که با بزرگان درآمیختم»!

این را هم بخوانید:  اشرف غنی و صلح؛ برنامه‌های شخصی و نگرانی‌های ملی

حالا حکایت رابطه اشرف غنی و عبدالله با امریکا هم حکایت همان روباه و شتر است. رهبران حکومت به اصطلاح وحدت ملی که طی ۴ سال زمامداری نتوانستند کشور را مستقلانه اداره نموده و روی پای خود ایستاد شوند هنوز هم وابسته به امریکا هستند و دم شان به دم امریکا گره خورده است، کشوری که حالا دونالد ترامپ آن را هدایت می کند و هر روز با سیاستهای تحقیر آمیزش بیشتر و بیشتر غنی و عبدالله را در انظار افکارعمومی داخلی و نظام بین الملل بی اعتبار و بی آبرو می سازد. ترامپ در هر فرصت و مناسبتی که سخنرانی می کند، بی پروا دهان خود را باز می کند و سراپای غنی و عبدالله را لجن مال می نماید، رهبران حکومت وحدت ملی هم چاره ای ندارند چون دم شان با دم شتر گره خورده و تا فعلا آویخته و مستفیذ از فضولات ارباب هستند.

رفتار ترامپ با حکومت وحدت ملی بی نهایت توهین آمیز بوده است، واشنگتن بارها با طالبان مذاکره نموده بدون آنکه اجازه ورود نمایندگان حکومت به میز مذاکرات داده شود، ترامپ حتی در اجلاس سالانه سران کشورهای جهان در ملل متحد حاضر به دیدار با اشرف غنی نشد که نتیجه آن لغو سفر غنی به نیایورک بود و به عبدالله به خیال خود زیرکی کرد و برای گرفتن چند عکس فیس بوکی با شتر شکمبو راهی امریکا شد، ترامپ همچنین بارها به اشکال مختلف اظهار داشته است که «آنها (سیاستمداران حکومت وحدت ملی) ما را فریب داده اند!» و از ضرورت جبران هزینه های نظامی خود از طریق چپاول معادن زیرزمینی افغانستان سخن گفته است! با تاسف که هر بار نیز غنی و عبدالله در برابر این اظهارت خارج از عرف دیپلماتیک سکوت می کردند و جرات اعتراض نداشتند اما وقتی سخنان دیروز ترامپ منتشر شد که حتی از حمله شوروی سابق به افغانستان دفاع کرده بود، ارگ در بیانیه ای ملایم کوشش کرد بر حق دفاع مشروع ملت افغانستان در برابر اشغال خارجی تاکید ورزد به نحوی هم ارباب را خدای ناکرده ناراحت نساخته باشند! ترامپ با لحنی تحقیر آمیز سرمایه گذاری هندوستان در بخش توسعه مکاتب و ساخت کتابخانه ها را به تمسخر گرفت و بار دیگر خوی متکبرانه و استکباری خویش را در برابر کشورهای در حال توسعه آشکار ساخت.

این را هم بخوانید:  یک عکس و هزار سخن

به هر حال روی سخن با غنی و عبدالله است؛ عزت و ذلت انسان در دست خداوند (ج) است! لطفا کوشش کنید از این وابستگی تحقیر آمیز در برابر امریکا برآیید، اگر طی ۴ سال گذشته به جای خانه جنگی های سخیف و قوم گرایانه خود به فکر نهادسازی و استقلال نیروهای امنیتی از وابستگی خارجی می بودید امروز چنین در عقب شتر قلدری به نام ترامپ آویخته و از کثافات او هر بار لجن مالی نمی شدید! ای کاش طی یک فراخوان ملی از همه احزاب، نیروها و چهره های دلسوز وطن برای سهم گیری در یک حکومت ائتلافی دعوت به عمل می آوردید و با ایجاد یک اجماع ملی قدرت استقلال خود را هم به طالبان و هم به امریکایی ها ثابت می ساختید. مطمئن باشید اگر تمام جریانهای مردمی از همه اقوام کشور گرد هم جمع شوند آنگاه حتی طالبان نیز نخواهد توانست در برابر عزم ملی و اراده راسخ ملت غیور افغانستان مقاومت نماید! ذلت و خاری تا به کی!؟ وابستگی و حقارت تا به کی!؟ بیاید و گره دم تان را از دم شتر باز کنید تا صاحب یک زندگی آبرومندانه به عنوان نخبه سیاسی مستقل و ملی شوید. به امید آن روز…

این را هم بخوانید:  معامله پشت پرده امریکا با سرنوشت کردها و افغانها

منبع: جمهوری اعتماد/ محمدقسیم حکمت

بدون دیدگاه