• دسته: x تیتر یک
  • ۳ جدی ۱۳۹۷

تحمیل سکولاریزم اجتماعی بر مسلمانان چین

افراط‌گرایی و تروریسم، برای جوامع مسلمان، تبعات ناگواری را در عرصه‌های مختلف به همراه داشته است. یکی از روشن‌ترین تبعات آن، خشونت و بحران‌های ناشی از آن است که ما همه روزه در افغانستان تجربه می‌کنیم. در کنار این موضوع، ایجاد و تقویت اسلام‌هراسی است که جوامع مختلط دارای اقلیت مسلمان، قربانی اولیه آن محسوب می‌شوند. در این جوامع مختلط، اسلام و نشانه‌های آن به مرور زمان بیشتر امنیتی شده و بیشتر به مثابه علائم خشونت و افراط‌گرایی در اجتماع تعریف می‌شوند و شرایط برای مسلمان محدود می‌گردد. در میان جوامع متعددی که چنین موضوعی مصداق عینی یافته است،‌ چین یکی از گزینه‌های مهم است. حکومت کمونیستی چین به گونه مختلف، نشانه‌ها و شعائر اسلامی را در اجتماع چین به مثابه نشانه‌های افراط‌گرایی حذف می‌کند. این موضوع بعد دیگری نیز در سیاست چین به خود گرفته است که چین در فرایند آن می‌خواهد داعیه سکولاریزم اجتماعی را به عنوان یکی از شاخصه‌های سوسیالیسم چینی تقویت نماید. سکولاریزم اجتماعی تنها به جدایی دین از سیاست تاکید نمی‌کند، بلکه به نفی دین در اجتماع در روابط مردم نیز تاکید دارد. حذف نمودن نشانه‌ها و شعائر اسلامی از میان مردم مسلمان، منع نام‌های اسلامی و نشانه‌های اسلامی مهم‌ترین شاخصه‌های عملی سکولاریزم اجتماعی است که به مرور زمان در چین در حال تحقق است.

حذف شعائر و نشانه‌های اسلامی اخیر در حالی اهمیت یافته است که، نشانه و مارک‌های حلال که قبلا بر روی گوشت‌های مورد مسلمانان زده می‌شد، حذف می‌شود. در این رابطه حکومت محلی ولایت گانسو و ۶ ولایت دیگر با هدف مبارزه با افراط‌گرایی و خشونت‌طلبی مارک حلال را از غذای مسلمانان حذف می‌کند. این موضوع که در روزنامه گلوبل تایمز چین مورخ ۱۸ دسمبر ۲۰۱۸ به نشر رسیده است، موضوع تازه سیاست چین در این راستا به شمار می‌رود. به روایت تحلیل‌گران گزارش مذکور، حذف مارک حلال از روی غذای‌های مسلمانان در کنار کاهش خشونت‌طلبی، زمینه یکسان‌سازی فرهنگی مسلمانان و غیر‌مسلمانان را در جامعه چین فراهم می‌کند. همچنین اشاره شده است که چین یک کشور سکولار است و مردم آن نمی‌توانند دین مشخص داشته و براساس شاخصه‌های آن دین با دیگر گروه‌های اجتماعی متفاوت انگاشته شوند. از این رو براساس سیاست همسان‌سازی مردم چین،‌ اقلیت‌های چین باید مطابق با الگوهای گروه اکثریت چین زندگی نمایند.

این موضوع در حالی اخیرا نشر می‌شود که‌ از اوایل سال ۲۰۱۷، مردم مسلمان سینکیانگ با هدف مبارزه با تروریسم و استراتیژی غیرافراطی‌سازی، به کورس‌های آموزش اجباری روان می‌شوند و در این فرایند گرایش‌های دینی آنها تضعیف و یا از بین برده می‌شوند. یکی دیگر از استدلال‌های حکومت کمونیست چین، برای از بین بردن ارزش‌های متفاوت دینی، گسترش اهمیت حکومت و حزب مرکزی در میان مردم است. به تعبیر مقامات چین، مذهب و خدا مانع میان حزب کمونیست و مردم مسلمان چین است. هر گونه کمک و حمایت حکومت چین به مسلمانان، هدیه خداوند پنداشته می‌شود و این موضوع مانع از گسترش محبوبیت حکومت مرکزی چین در میان مردم مسلمان پنداشته می‌شود. از این رو یکی از راه‌های تضعیف افراطیت، حس استقلال‌طلبی و گسترش محبوبیت حکومت، از بین بردن ارزش‌های اسلامی در میان مسلمانان است.

براساس سیاست حزب کمونیست چین، تضعیف ارزش‌های اسلامی در میان مسلمانان در دراز مدت زمینه همبستگی و همسویی مردم چین را بر اساس دیدگاه اکثریت «هان» تقویت می‌کند. این موضوع در منطق ارزش‌های کمونیستی و سوسالیستی که اخیرا در دیدگاه‌های مقامات چین، اهمیت ویژه پیدا نموده است، در تعارض با داعیه برابری‌طلبی برای حقوق اقلیت‌های چین به شمار می‌رود. داعیه برابری‌طلبی گروه‌های اقلیت در چین در این اواخر به نظر نمی‌رسد که برای مقامات حزب کمونیست چین اهمیت چندانی داشته باشد. براساس گزارش‌های نشر شده سیاست چین در مبارزه با افراط‌گرایی دست‌آوردی‌های خوبی برای سرکوبی گروه اسلام‌گرای ترکستان شرقی داشته است.

با توجه به نگرانی‌های کشورهای مسلمان در مورد افراط‌گرایی و وجود گرایش‌ها و روش‌های متفاوت در امر مبارزه با تروریزم و افراط‌گرایی، هیچ یک از حکومت‌های مسلمان در مورد سیاست‌های چین، واکنشی نداشته است. به نظر می‌رسد با توجه به وابستگی‌های اقتصادی به چین، کسی هم حاضر نباشند در این رابطه صدای حمایت خویش را در مورد حقوق مسلمانان چین بلند نمایند. با این حال روشن است که سیاست امنیتی‌سازی شعائر اسلامی مسلمانان، واکنش افراطیت را به همراه دارد و در بلندمدت می‌تواند تبعات منفی برای چین و منطقه داشته باشد. آینده این فرایند روشن است که در نتیجه آن، افراد بیشتر تحت فشار حکومت چین به سمت گروه‌های اسلام گرای افراطی می‌گرایند و به صورت واکنشی، افراطیت در میان مسلمانان چین با هدف دفاع از ارزشهای‌شان تقویت می‌یابد.

منبع: مرکز مطالعات افغانستان و آسیا

برچسب ها

بدون دیدگاه