• دسته: x تیتر یک
  • ۳ جدی ۱۳۹۷

صالح و خالد؛ دومهرۀ کلیدی برای بقای حکومت

اشرف غنی در تمام این مدت هرچه توانست افراد غیرمسلکی و غیرحرفوی را بنابر ملاحظات قومی و سمتی در سکان نهادهای بلندی حکومتی گمارید. پرسش اینجاست که یکباره چه وضعیتی پیش آمد که غنی به اصطلاح مردم از لج‌بازی خود پایین آمد. چیزی که ما در این حکومت شاهد آن نبودیم، همانا خرد شایسته سالاری بود، بهترین و مهمترین پست های کلیدی نزد افراد ضعیف، بی تجربه و حتا جنایت کار قرار میگرفت. از بس افراد نالایق در ادارات مهم حکومتی فراوان است، مردم از نازل ترین خدمات حکومتی کاملاً دلسرد اند. باید به این پرسش پاسخ گفت که چگونه شرایطی به وجود آمد که غنی به افراد با تجربه و نخبه در امور امنیتی رو آورد.

یکی از مهم ترین دلیل همانا تحقیر شدن نمایندگان افغانستان در امارات متحده عربی بود. طالبان که دولت افغانستان را به رسمیت نمیشناسند، نخواستند با نماینده گان حکومت گفتگو داشته باشند. بالاخره گفتگوها میان کشورهای چون امارات، آمریکا و پاکستان صورت گرفت. حکومت افغانستان در زمینه واکنش نشان داد و هرگونه تصمیمی که در آن نماینده گان افغانستان نباشد را رد کرد. دلیل دوم میتواند، ضد طالبانی بودن این دو فرد باشد. اسدالله خالد در زمانی والی ولایت کندهار بود، موضع ضدطالبانی داشت و زمانی که در رأس ریاست امنیت ملی بود از قاطعیت لازم پیرامون انتحاریان در کابل برخوردار بود که بالاخره طی دسیسه ای زخم برداشت و مدت طولانی در آمریکا تحت تداوی قرار گرفت. سوءقصد به جان اسدالله خالد نشان میدهد که وی چهره ضدطالبانی و ضد جواسیس درون حکومتی به اصطلاح ستون پنجم است. گمارش اسدالله خالد میتواند نحوه جنگ علیه طالبان را تشدید کند، موثریت داشته باشد و نیز نوع فشار بالای جناح طالب و پاکستان به شمار بیاید.

این را هم بخوانید:  پیامد انتصاب‌های تازه برای جنگ و صلح و سیاست

امرالله صالح به گفته خودش جاسوس با افتخار افغانستان است، وی در امور امنیتی و نظامی تجارب فراوان دارد، با ادارات امنیتی بین المللی ارتباط مستقیم دارد، و زمانی که رئیس امنیت ملی حکومت حامدکرزی بود از خود شایستگی نشان داده بود و بالاخره پاکستان طی معامله ای که با کشور ترکیه انجام داد، قسمی نمایان کرد که دولت پاکستان میخواهد در زمینه صلح به حکومت افغانستان همکاری کند به شرط این که حامدکرزی امرالله صالح را از سمت ریاست امنیت ملی برطرف کند. چندی نگذشت که آقای صالح سبکدوش شد، ولی از صلح و گفتگو خبری نشد. امرالله صالح طی سال های که سمت رسمی حکومتی نداشت، به نقد حکومت غنی پرداخت و نقاط ضعف وی را نشانه گرفت، اما همیشه به نحوی طرفدار حکومت بود و حرفی از براندازی حکومت بر زبان نداشت. آخرین واکنش آقای صالح پیرامون گفتگوهای صلح چنین بود که حق اولویت گفتگوهای صلح با حکومت افغانستان است  و هیچ جناح دیگر چنین حقی ندارد. گمارش آقای صالح در وزارت داخله کشور، بیشک که یک تصمیم کاملاَ بجا و منطقی است، اما این تصمیم زمانی اتخاذ میشود که تقریباً عمر حکومت به سر رسیده است. موثریت این گمارش های جدید در چنین شرایطی چگونه خواهد بود، با گذشت زمان ثابت خواهد شد.

این را هم بخوانید:  ​تعیینات جدید؛ غنی در پی چیست؟

منبع: جمهوری اعتماد

بدون دیدگاه