• دسته: x تیتر یک
  • ۲ جدی ۱۳۹۷

انتخابات بدون صلح فاجعه است

هنگامی که به وضعیت زار و نزار مردم افغانستان نگاه کنیم، چنان به نظر می آید این مردم بیچاره و درد دیده به گونۀ افسانوی دچار نفرین شده اند. هرازگاهی فرصت برای بهروزی مردم مساعد شود، دیده میشود که چالشی همراه خواهد داشت. درست در زمانی که باید روند مصالحه با طالبان تسریع شود و مردم از جنگ و خونریزی نجات یابند، حکومت تاکید بر برگزاری انتخابات دارد. با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و نتیجه این انتخابات مطالبات گروه طالبان چه خواهد شد؟ اگر برای طالبان سهمی از قدرت داده نشود، آیا طالبان حاضر اند که به مصالحه تن بدهند؟

برگزاری انتخابات ریاست جمهوری قبل از توافق صلح با طالبان یک اقدم عجولانه و غیرمنطقی است. پافشاری حکومت افغانستان و شخص آقای غنی پیرامون برگزاری انتخابات دقیقاً به مصلحت مردم نیست و نخواهد بود. مردم افغانستان در گام نخست توقف کامل جنگ و توافق صلح را میخواهند و بعد انتخابات شفاف و سراسری. تراژیدی واقعه قسمی است که مردم دچار حکومتی شده اند که اصلاً گوش شنوا ندارد و فغان و ضجه مردم تکه و پاره را در گوشه و کنار کشور نمیشنود. گاهی چنان به نظر میرسد که حرص و آز قدرت چشم ارگیان و رئیس جمهور را از دیدن واقعیت تلخ افغانستان مانع میشود. دلبستن به قدرت و پیاده ساختن افکار متعفن قومی و نژادی مانع حرکت این کشور به سوی صلح و تعالی است. رئیس جمهوری که به بیشتر از شصت درصد کشور حاکمیت ندارد و تقریباً تمام روستاهای افغانستان در دست طالبان است، برای این که از ناکامی خود پیرامون حراست افغانستان دچار عذاب وجدان شود و به رسم معذرت خواهی استفا کند، جسورانه به عوام فریبی مشغول است.

این را هم بخوانید:  جایگاه افغانستان در توافقات امریکا و طالبان

گزینش های قومی همچنان ادامه دارد. بخش های مهمی حکومتی غرق در تعصب و زبانی و قومی اند و همچنان در ادامه دیده میشود که چهره های بدنام و جنایت کار مقام و چوکی به دست میاوردند تا به فاجعه افغانستان بیفزایند.
در چند روز گفتگوهای صلح امارات متحده عربی و عدم حضور نماینده گان افغانستان نشان میدهد که دولت افغانستان حضور خود را چنان در جامعه بین المللی باخته است که حتا لایق این نیست روی میز مذاکره بنشیند و چه بماند به شروطی که شاید پیشنهاد کنند. زیرا نه تنها که زمامداری غنی قانونی و مردمی نیست، بلکه اکنون غنی با عملکرد فجیعی که دارد، محبوبیت خود را میان مردم به صفر رسانیده است

مشروعیت این حکومت نزد مردم به طنز تلخی میماند، زیرا همه مردم لحظه شماری میکنند که چه وقت عمر این حکوم به اخر میرسد. ناگفته نباید گذاشت که در افغانستان بدیلی برای انتخابات ریاست جمهوری نداریم، ولی انتخابات بدون صلح ادامه بدبختی و طولانی شدن جنگ را نشان میدهد. انتخاباتی که در آن مطالبات طالبان در قدرت مدنظر گرفته نشود، مصالحۀ در کار نخواهد بود، آیا لازم است که انتخابات به قیمت عقب افتادن روند صلح و ادامه جنگ در افغانستان باشد؟ دقیقاً این سناریو به نفع مردم افغانستان نیست و آنان خواهان صلح و توقف بی درنگ جنگ در افغانستان اند.

این را هم بخوانید:  پیشران‌ها و پیامدهای مذاکرات صلح طالبان – آمریکا

برگزاری انتخابات ریاست جمهوری قبل از توافق صلح با طالبان یک اقدم عجولانه و غیرمنطقی است. پافشاری حکومت افغانستان و شخص آقای غنی پیرامون برگزاری انتخابات دقیقاً به مصلحت مردم نیست و نخواهد بود. مردم افغانستان در گام نخست توقف کامل جنگ و توافق صلح را میخواهند و بعد انتخابات شفاف و سراسری. تراژیدی واقعه قسمی است که مردم دچار حکومتی شده اند که اصلاً گوش شنوا ندارد و فغان و ضجه مردم تکه و پاره را در گوشه و کنار کشور نمیشنود. گاهی چنان به نظر میرسد که حرص و آز قدرت چشم ارگیان و رئیس جمهور را از دیدن واقعیت تلخ افغانستان مانع میشود. دلبستن به قدرت و پیاده ساختن افکار متعفن قومی و نژادی مانع حرکت این کشور به سوی صلح و تعالی است. رئیس جمهوری که به بیشتر از شصت درصد کشور حاکمیت ندارد و تقریباً تمام روستاهای افغانستان در دست طالبان است، برای این که از ناکامی خود پیرامون حراست افغانستان دچار عذاب وجدان شود و به رسم معذرت خواهی استفا کند، جسورانه به عوام فریبی مشغول است. گزینش های قومی همچنان ادامه دارد. بخش های مهمی حکومتی غرق در تعصب و زبانی و قومی اند و همچنان در ادامه دیده میشود که چهره های بدنام و جنایت کار مقام و چوکی به دست میاوردند تا به فاجعه افغانستان بیفزایند.
در چند روز گفتگوهای صلح امارات متحده عربی و عدم حضور نماینده گان افغانستان نشان میدهد که دولت افغانستان حضور خود را چنان در جامعه بین المللی باخته است که حتا لایق این نیست روی میز مذاکره بنشیند و چه بماند به شروطی که شاید پیشنهاد کنند. زیرا نه تنها که زمامداری غنی قانونی و مردمی نیست، بلکه اکنون غنی با عملکرد فجیعی که دارد، محبوبیت خود را میان مردم به صفر رسانیده است. مشروعیت این حکومت نزد مردم به طنز تلخی میماند، زیرا همه مردم لحظه شماری میکنند که چه وقت عمر این حکوم به اخر میرسد. ناگفته نباید گذاشت که در افغانستان بدیلی برای انتخابات ریاست جمهوری نداریم، ولی انتخابات بدون صلح ادامه بدبختی و طولانی شدن جنگ را نشان میدهد. انتخاباتی که در آن مطالبات طالبان در قدرت مدنظر گرفته نشود، مصالحۀ در کار نخواهد بود، آیا لازم است که انتخابات به قیمت عقب افتادن روند صلح و ادامه جنگ در افغانستان باشد؟ دقیقاً این سناریو به نفع مردم افغانستان نیست و آنان خواهان صلح و توقف بی درنگ جنگ در افغانستان اند.

این را هم بخوانید:  چرا طالبان جسارت حمله به جاغوری را پیدا کرده اند؟

نویسنده: بیژن برناویج

بدون دیدگاه