• دسته: x تیتر یک
  • ۱ جدی ۱۳۹۷

پارادوکس «تکفیری های فیس بوک نشین»

هر ساله با نزدیک شدن به شب یلدا و یا هم نوروز فضای فیس بوک مخاطبین افغانستان پر می شود از پست های افرادی که با ارایه احادیث و آیات مختلف کوشش می کنند حکم به حرام بودن این رسوم و عنعنه باستانی بدهند. البته تجربه نشان داده است که تیغ تیز تکفیر افراط گرایان فقط متوجه آداب و رسوم کهن تمدن پرشکوه ما نیست بلکه در وقت هر انتخابات نیز با زیر سئوال بردن مشروعیت نظام جمهوری اسلامی افغانستان حکم بر حرام بودن دموکراسی می دهند و تلاش می کنند با تحریک احساسات دینی مردم آنها را از رای دادن منصرف سازند.

حربه تکفیری ها برای حرام خواندن مراسم یلدا و نوروز و پروسه انتخابات معمولا استناد به قاعده فقهی «حرمت تشبث مومنین به کفار» است. آنها استدلال می کنند که هر شکل دوستی یا مؤانست (مأنوس شدن) با غیرمسلمان کفر است. یا مثلا با نشر عکس دست خود چنین می نویسند: «دستانی که به وحدانیت خداوند شهادت داده است را آلوده به جوهر مهر انتخابات نمی کنم»!

آنچه در رفتار این کاربران فیس بوک بسیار جالب می نماید پارادوکس میان قول و فعل ایشان است. منطق و سطح فهم آنها به حدی محدود و ضعیف است که درک نمی کنند حضور خودشان در شبکه اجتماعی فیس بوک و استفاده از انترنت مصداق بارز تشبث به کفار و دوستی با غیرمسلمان است! مگر نه اینکه مؤسس و صاحب شرکت فیس بوک یک شخص یهودی به نام مارک زاکربرگ است!؟ مگر نه اینکه شبکه جهانی انترنت توسط امریکایی های عیسوی تاسیس شده است و تکفیری ها با اتصال به همین انترنت حکم به حرمت و ارتداد دیگران می دهند!؟

باید این سئوال اساسی را از همه هواداران طالب و داعش که روزمره در فضای مجازی مصروف تکفیر دیگران هستند پرسان کرد که اگر تشبث و نزدیکی به غیرمسلمان از نظر شما کفر است، پس استفاده شما از فیس بوک یک شخص یهودی و انترنت عیسویان چی معنایی می تواند داشته باشد!؟ اما با تاسف که تعصب چنان چشم و گوش اینان را کور و کر کرده است که به قول آن متل عامیانه «کور خود و بینای مردم شده اند»!

جدای از تناقضات رفتاری و شعاری تکفیری ها، جذابیت دستاوردهای کاپیتالیسم چنان فراگیر است که حتی دشمنان این نظام نیز ناخودآگاه در ورطه آن اسیر می شوند و چون چشم باز کنند می بینند تا گلو در باتلاق مناسبات سرمایه دارانه فرو رفته اند. تکفیری ها هم مثل هر انسانی از «شناسایی توسط دیگری» و شکار لایک و کومنت در زیر عکسهای رنگ به رنگ شان در فیس بوک لذت می برند. آنها حتی وقتی حکم بر ارتداد و حرام بودن صادر می کنند باز هم از دیدن لایک های زیر هر پست خود غرق در شور و شعف می شوند و به دوستانشان توصیه می کنند مطالب آنها را شییر کنند تا لایک و کومنت بیشتری بیندوزند! این است دست نامرئی کاپیتالیسم که چنین خاموشانه و زیرکانه پای دشمنانش نادان خویش را به زمین بازی می کشاند، بازی که قواعد و نتیجه آن همسو با منافع و اهداف نظام سرمایه داری تعریف شده و دشمنان را نیز به سوژه هایی مطیع خویش بدل می سازد. امید است تکفیری های فیس بوک نشین اندک اندک بر ماهیت پارادوکسیکال رفتار و گفتار خویش آگاه تر شده و دست از تعصبات کور خویش بردارند و قاعده بازی در زندگی مدرن را رعایت نمایند: «زندگی کن و بگذار زندگی کنند»!

نویسنده: محمدقسیم حکمت

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه