۲۴ قوس ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۴ قوس ۱۳۹۷

چرا خشونت را پرستش می کنیم؟

اگر امروز در یکی از شهر ها یک تروریست جان صد نفر ادم را می گرفت همه درجهت بزرگ کردن ان چندین روز وچندین نوشته نشر نموده ویخن جفت می کردیم اما اگر یک طرح ملی که جان ملیونها انسان را ازفقر وگرسنگی نجات می بخشد هیچ اشاره ای نکرده وانرا درسکوت مرگبار قرار می دهیم ودر عوض هزارن متلک در محور یک دروغ نگاه ۱۴ ثانیه ایی می نویسیم. ایا چشم پوشی از یک واقعیت ملی وتاریخی که سود ان بر احاد ملت می رسد بدور از انصاف نیست؟
ایا با چنین دیدگاه ما ملت قابل توبیخ نیستیم؟ گیرم غنی را نپسندیم ایا فرهنگ دفاع از منفعت ملی را هم باید زیر پا نماییم؟ تا کجا باید شاهد سقوط اخلاق باشیم؟ راستی ما شایسته ای چه مقام خواهیم بود؟ وصد ها سوال دیگر.

وحال درباب افتتاح جاده ای لاجورد :
جاده ای لا جورد ازنظر تاریخی قدمت ۴۰۰۰ سال دارد که لاجورد افغانستان دربازار مصر وهند ازاین مسیر به فروش می رسید وپس ازان جاده ای ابریشم ۱۱۹ سال قبل از میلاد امتداد یافته وابریشم چین را به نقاط جهان به فروش می رساند.

این را هم بخوانید:  گذرگاه‌های ترانزیتی افغانستان و راه لاجورد

موقعیت افغانستان تا ۱۷ سال قبل محاط به خشکی وانزوای مطلق بود وتا ۴ سال قبل گوادر گلو گاه تنفس ما دردستان همسایه ای نامرد بود که هر ان مارا به مرگ وزندگی تهدید می کرد و حال برای اولین بار درتاریخ افغانستان ازدروازه ای خروجی شهر باستانی هرات چند عراده قاصد صلح ودوستی وتجارت خودرا به اقصی نقاط اروپا اعزام نمود وبا چنین کار تاریخی زنجیر غلامی ووابستگی به نامردان را پاره نموده وسند اقایی وسروری را به امضا رساند.

دراینکه باز گشایی چنین دروازه چه تاثیری دراقتصاد مردم ما دارد و وظیفه ی ما ازاین پس چه خواهد بود درنوشته ای بعد ودر اینجا با تمام وجود این پیروزی وسربلندی را به تمام مردم شریف افغانستان تبریک کفته ومغرورانه بر بخیلان می خندم اباد باد افغانستان خسته از جنگ .

نویسنده: اقبال صادقی

بدون دیدگاه