۱۹ قوس ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۹ قوس ۱۳۹۷

۴۴ جوان زندانی را فراموش کردید ؟

بعد از تظاهرات علیه دستگیری علیپور هنوز ۴۴ جوان در زندان هستند. آنهایی که آنروز به حمایت از جنبش اعتراضی برحق مردم غوغا میکردند ، چه در داخل افغانستان، چه در خارج از کشور، حالا کجایند ؟ میگذارند که استانکزی انتقام “رهایی” علیپور را از جوانانی که از حق اساسی خود یعنی مظاهره کردن استفاده کرده، بگیرد ؟ سران سیاسی، مدنی، مذهبی و قومی هزاره چرا خاموش اند ؟ ۵۲ سال قبل من بخاطر دفاع از یک فرد مظلوم در برابر ظلم و تعدی پولیس دستگیر شدم. چند ساعت نگذشته بود که زنده یاد مبلغ که وکیل شورا بود سایر وکلای هزاره را بسیج نمود و با تلاشهای فراوان سه روز بیشتر در زندان (آنهم در زندان مخصوص زندانیان سیاسی) نماندم. در آن زمان نه از جنبش روشنایی خبری بود و نه از اینهمه احزاب سیاسی و وزرا و معاون ریاست جمهوری، نه از کمیسیون مستقل و دیگر سازمانهای دفاع از حقوق بشر و نه رسانه، تعداد وکلای هزاره هم به ده نفر نمیرسید

این را هم بخوانید:  بی‌تابی آمریکا!

آنهایی که در خارج از کشور داد میزنند که “هستیم بر آن عهد که بستیم”. مگر عهد تآن دفاع از مردم نبود ؟
امروز یکی از وکلای دفاع که بطور مجانی و داوطلبانه برای آزادی این جوانان فعالیت میکند، از سر ناچاری برای من پیغام داده که آنها به تنهایی و صرف از نگاه حقوقی که کسی به آن اعتنا ندارد، توان دعوا با زورمندان و قانون شکنان را ندارند و خواستار کمک شده است. من به او گفتم ” تشویش نداشته باش، نخبه ها و نیروهای زنده و آگاه، نه غلامان ارگ، این جوانان را فراموش نمیکنند و برای رهایی آنها تلاش میکنند.” ولی نه نگفتم چون واقعآ مطمئن نیستم که نخبه های هزاره این کار را انجام دهند. دوران دیگه دوران بلخی ها، مبلغ ها، فتح ها، ناصر ها و …. نیست. حالا دوران کرسی و جاه و مقام و ثروت است.

نویسنده: کریم پاکزاد

برچسب ها

بدون دیدگاه