۱۰ قوس ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۰ قوس ۱۳۹۷

سخنی با جناب غنی احمدزی!

جناب احمدزی عزیز سلام به برادری ملی ما! اما برای صلح ملی می‌گویم که هوادار علی‌پور نیستم. ایمان به خیر صلح دارم، اما قیصاری یا علی‌پور معلول شکست ملی شما در جنگ دولت‌ـ ملتِ قومی ست. اما برای ملت‌ـ دولت شدن، احترامانه می‌گویم که بازداشت مرموز علی‌پور توهین بزرگ به حیثیت ملی قوم زحمت‌مدار و حلال‌خوار هزاره‌، برادر برده‌گی دیدۀ شما ست.

اما جواب تعرض خود به حیثیت ملی ما را گرفتید و اگر دقت کنید، معنای آموزنده دارد. معنای آموختن این است که تغییر مسیر توتاپ توهین اول شما به حیثیت ملی قوم صادق هزارۀ شما بود. بازتاب مدنی توتاپ را در اعتراض «روشنائی» دیدید، اما دید ملی ندارید و آن حرکت مدنی قومِ علم برای حیثیت ملی اش را با انفجار جهل پاسخ دادید. اما انفجار توتاپ، انتحار اول تان در سیاست ملی بود. آن توهین خونین به حیثیت ملی هزاره، ما را از خلسۀ «برابری هر افغان با افغان» به خود آورد و آموختاند که جنگ، گزینۀ اول جاهل است. اما عاقلان جنگ را گزینۀ آخر برای عدالت می‌دانند. و عدالت (اعْدِلُوا)، حُکم حق است. و تنها در عدالت ملی، حیثیت ملی پشتون و ترکمن … و مسیحی و یهود و هندوی وطن عزیز ما محفوظ است.

شما احمدزی عزیز بدانید که ما از انفجار جان خود برای روشنائی آموختیم که شما افغان‌/‌امریکائی زبان مدنی را نمی‌‌دانید. اما برای حیثیت ملی پشتون و غیرپشتون، در زمانی که عمر سیاسی شما آفتاب لب بام است، دوستانه می‌گویم تا در خاطرات ما بماند که: سقوط ارگ احمدزی اول، معلول آگاهی ملی اقوام نیز بود. و آگاهی شکست ندارد، که آمد می‌ماند! چون آگاهی که همگانی شد، قدرت جمعی می‌یابد. آیا قتل مزاری و مسعود آگاهی ملی هزاره و تاجیک را از بین برد؟ اگر نبرد، پس حیثیت ملی اقوام را آگاهانه احترام کنید. اما شما پیهم آگاهی ملی اقوام را به گلولۀ قومی می‌زنید و کار را یوم‌ البدتر می‌کنید.

و بدی کار گلوله به روی برادری ملی ما را به جایی رساندید که برای نجات افغانستان از فروپاشی قومی در جنگ نیابتی، تنها دو گزینه برای انتخاب دارید: گزینۀ اول این است که دیورند را به رسمیت بشناسید که حتماً می‌گویید سر می‌دهیم و دیورند نمی‌دهیم. پس گزینۀ دوم این است که مثل پاکستان حیثیت ملی اقوام در مدیریت دموکراتیک قدرت را از دل و دماغ احترام کنید. یعنی افراطیت قومی و تیوری دولت‌ـ ملت را نجس گفته به چتلی‌دانی تاریخ بیندازید و پروسۀ پاک ملت‌ـ دولت در سیاست ملی را با راهکار عدالت با حق (بِهِ یَعْدِلُونَ) آغاز کنید. در دموکراسی تنها روند ملت‌ـ دولت راه صلح ملی، وحدت ملی، حیثیت ملی و اقتدار ملی ست.‌ تشکر از توجه تان!

منبع: پیج انسانیت

برچسب ها

بدون دیدگاه