۱۰ قوس ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۰ قوس ۱۳۹۷

«ملت شهید پرور»، با شهیدان تان چکار کردید ؟!

امروز در صفحه یکی از دوستان مورد اعتماد اسم ۸ نفری را (زن و مرد) که در کابل و ۲ نفری را که در بامیان، هنگام تظاهرات اعتراضی علیه دستگیری فرماند علیپور، توسط نیروهای دولتی کشته شده اند، خواندم. کشته شدن یک انسان امر غیر قابل قبول است. چند سال قبل مرگ یکنفر در هنگام تظاهرات باعث استعفای نخست وزیر فرانسه و سقوط حکومت گردید.

در افغانستان “ملت شهید پرور”، انگار هیچ امر مهمی رخ نداده، از بس کشته و زخمی دیده اند که مرگ دو نفر امر عادی به نظر میآید. ولی این کشته شدگان از کشته شدگان دیگر متفاوت اند. آنها قربانی حملات انتحاری و یا سهل انگاری مقامات امنیتی برای تآمین امنیت نیستند. آنها زیر گلوله های که توسط نیروهای امنیتی شلیک شده کشته شده اند. همه میدانند که نیروهای پولیس و سرباز حتی یک گلوله شلیک نمیکنند مگر اینکه به آنها دستور داده شده باشد.

آنهائیکه از رهایی کاملآ مشروط علیپورکه بیشتر به یک شخص زیر نظارت دولت هر روز موجودیت خود را که کسی نمیداند (من نمیدانم) در کجا تحت نظارت قرار دارد، با مراجعه به پولیس باید به اثبات برساند، آزادی که به هیچوجه آنگونه که تصور میشد که “حالا شمشیر از غلاف کشیده شده تا بر ضد طالبان بجنگد” نبوده و مرد قدرتمند امنیتی، استانکزی (که هم از نگاه قیافه و هم از نگاه جهانبینی با استانکزی طالبان شباهت دارد) وی را به محاکمه و محکومیت خواهد کشاند، گلوهایمان را پاره کردیم ولی از این “ده شهید” که برای دادخواهی برای علیپور جانهای عزیز شان زیر گلوله های استانکزی و ویس برمک قربانی شدند، کسی حرف نمیزند.

بر علاوه این کشته ها ویس برمک باد در گلو انداخته و اعلام میکند که ۵۳ نفر را زندانی نموده است. از قرار معلوم پسران و دختران کمسال هم در میان آنهاست. دلیل زندانی نمودن آنها به گفته این خدمتکار طالبان (یادتان هست که روز عید و آتش بس غنی و قدرت نمایی طالبان در کابل این آدم در کنار پیاده رو ایستاده بود تآ از طالبان پذیرایی کند و در جلو دوربین تلویزیونها با آنها بغل کشی کند)، اشتراک در تظاهراتی که مجوز نداشت. با این منطق خود وی میبایست چندین هزار نفر را به زندان میافگند. میخواست بکند اگر میتوانست.

میتوانم از دوستان پر احساس خود تقاضا کنم که بجای کامپین طوفان تویتر و نامه نوشتن به این و آن روی خواسته های کلی وقومی که رهبران جهان نه به آن توجه دارند و نه کدام اهمیت خاصی برایشان دارد، نیروی خود را در جهت دادخواهی و عدالت، استعفا و حتی محکمه ستانکزی و ویس برمک متمرکز سازیم بهتر نیست ؟

نویسنده: کریم پاکزاد

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه