• دسته: x تیتر یک
  • ۷ قوس ۱۳۹۷

مسئولیت و مدنیت

اکنون که ماجرای علی‌پور رو به ختم و خاموشی است، بکوشیم که خرابی‌ها را ترمیم و بر زخم ها مرهم نهیم. همدلی با صدای اعتراض مردم ستوده است، اما این همدلی نباید کینه‌های تازه تولید کند.کلی زخمی و کشته روی دست داریم. دولت به تدبیر نیاز دارد و مردم به تسلیت و همدردی. وزیر داخله و رئیس امنیت ملی در مجلس سنا با سبکی و سخافت سخن گفتند. هیچ اعتراف به گناه و مسئولیت در سخنان شان وجود نداشت. به خصوص وزیر داخله پیوسته به معترضان توهین می‌کردند.

آنان پیش از اینکه تصدی مسئولیت کنند، باید سخن گفتن با مردم را یاد بگیرند. باید یاد بگیرند که اعتراف به گناه آنان را کوچک نمی کنند. بلکه بزرگ می‌کند. کینه و نفرت و گفتار سخیف است که آنان را در چشم همه بی مقدار و بی ارزش می سازد. دست کم چهار نفر ملکی به شمول یک دختر مکتبی با آتش سلاح پولیس کشته شده است. مسئولین از بابت خشونت پولیس هیچ معذرت خواهی نکرده است. این نشان کوچکی و بی مسئولیتی است. رو به آینده باشیم.

ما می‌توانیم با کمک هم از مشکلات عبور کنیم. حکومتی که میخواهد مردمش را تحقیر کند، لابد خودش هم تحقیر می‌شود. اما دو طرف می‌تواند از این گونه موارد درسهای بگیرد. کینه ها را بشویند، تدبیر را فراموش نکنند و چشم به آینده داشته باشند.

نویسنده: علی امیری

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه