۳۰ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۳۰ عقرب ۱۳۹۷

چماق ترامپ؛ متوجه حکومت وحدت ملی هم می‌شود

هرباری که ترامپ چماق در دست میگیرد، هدفمندانه موردی را تهدید میکند، و گاهی زیر پیمان های بین المللی میزند. خروج از پیمان بازرگانی میان آمریکا و کانادا، خروج از پیمان بازرگانی آمریکا و مکزیک، خروج از معاهده بین المللی کاهش گازکاربونیک، مشهور به پیمان پاریس، خروج از پیمان هستوی جهانی چندجانبه ایران مشهور به برجام، نقض قوانین بین المللی مهاجرتی، این فهرست طویل از کارنامه های جدی او سرخط خبرهای جهان بوده است. آقای ترامپ در تازه ترین مورد، کشور پاکستان را تهدید به قطع کمک های مالی آمریکا کرد، زیرا به ظن آقای ترامپ ضمن این که پاکستان هیچ نوع همکاری در امر مبارزه با تروریزم انجام نداده، بلکه سال ها اسامه بن لادن طراح حمله یازده سپتمبر را نیز پناه داده است. قابل درنگ است که با لحن تهدیدآمیزی از قطع کمک های مالی به پاکستان خبر میدهد. این تویت ترامپ که مشخصاً نشان میدهد که ترامپ متوجه مصارف هنگفت آمریکا در افغانستان است و به نحوی پول هایی که در حساب همکاری به افغانستان واریز میکند، شبیه مصارف بیهوده به گفته خودش«پول احمقی» میشمارد که به پاکستان میدهد.

آقای ترامپ رک ترین و شدیدالفظ ترین رئیس جمهور آمریکا است، آنچه که در مخیله دارد، بدون سانسور بیان میکند و فردای دستور عملی شدن آن را امضا میکند. به باور نویسنده از آخرین تویت ترامپ چنان برداشت میشود که زنگ هشدار برای افغانستان نیز به صدا آمده است، زیرا دولت افغانستان نیز از جمله جیره خوارانی است که باوجود سرازیر شدن پول های هنگفت آمریکا، هیچ کاری برای آمریکا انجام نداده است. حداقل کاری که غنی میتوانست برای آمریکا انجام دهد؛ ساز و کار یک دولت مشروع و آبرومند بود که میتوانست دست آورد آمریکا محسوب شود که نشد. هدف اصلی ترامپ از نامبردن افغانستان مشخصاً این است که میخواهد بگوید، با مصارف هنگفت آمریکا غنی نتوانست در نهایت حداقل نظام بسازد، از پایتخت افغانستان دفاع کند. گزارش های بازرس ویژه آمریکا از سوءمدیریت کمک های مالی آمریکا و حیف میل شدن میلیون ها دالر گزارش میدهد، این سازمان چند قبل گزارش داد که پنجاه درصد شهرستان های افغانستان در کنترول طالبان است، این گزارش بود که پایه های حکومت غنی را نزد آمریکا لرزاند و آمریکایی ها با تغییر موضع آقای خلیلزاد را فرستادند تا در ظرف شش ماه قضیه جنگ افغانستان را حل و فصل کند.

اگر اشرف غنی میتوانست حکومتی به اتکای قانون اساسی، تساهل قومی و مذهبی ایجاد کند، حداقل به گفته مردم عوام «بینی خمیری» برای حکومت آمریکا به رهبری ترامپ بود. اکنون چنان مشاهده میشود که ترامپ کاملاً از غنی و حکومت وحدت ملی دلسرد شده دنبال گزینه های دیگر است و این بار در کار خود عجله دارد، هرچه زود تر میخواهد، طالبان را روی میز مذاکره بیاورد، و یک حکومت عنعنوی ترکیب از مجاهدین و طالبان شکل بدهد که نماینده گی از مردم کند. زیرا روش تکنوکرات های شوونیست، به جز بربادی و تشدید فاجعه نبود.

نویسنده: بیژن برناویج/ جمهوری اعتماد

بدون دیدگاه