۳۰ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۳۰ عقرب ۱۳۹۷

آیا عبدالله کامنتهای فیس بوکش را می خواند؟

در تمام دموکراسی های دنیا موسسات نظرسنجی مستقلی وجود دارد که به صورت متداوم میزان محبوبیت و مشروعیت سران حکومتی را پس از نظرخواهی از شهروندان اندازه گیری نموده و اعلان می نمایند. این نظرسنجی ها سیاستمداران را هم در داخل کشور زیر ذره بین شهروندان قرار می دهد و هم چهره واقعی آنها را در عرصه بین المللی به معرفی می گیرند و در مجموع باعث می شوند رهبران سیاسی به افراد مسئولیت پذیرتر و واقع بین تری بدل گردند.

به عنوان مثال طی همین هفته روان دونالد ترامپ با یادآوری میزان محبوبیت اندک امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه در نظرسنجی های اخیر این کشور تلاش کرد تا او را بیشتر متوجه وظایف داخلی اش بسازد و از ماجراجویی در سیاست بین الملل بازدارد.

در افغانستان اما با تاسف چنین ساز و کاری برای سنجش افکار عمومی وجود ندارد و یکی از مهمترین دلایل اعتماد به نفس کاذب رهبران حکومتی نیز همین فقدان نهادهای مستقل افکارسنجی است! البته اگر سیاستمداران افغان از تیررس موسسات مستقل نظرسنجی به دور هستند اما این بدان معنا نیست که شهروندان ناراضی از بیان قضاوت خویش درباره آنها انصراف داده باشند. اگر به صفحه فیس بوک سران حکومت وحدت ملی مراجعه کنید و کامنت شهروندان را زیر پست های این رهبران مطالعه نمایید به خوبی می توانید میزان عدم محبوبیت آنها را نزد افکار عمومی دریابید.

این را هم بخوانید:  رویاهای شیرین عبدالله و واقعیت‌های تلخ سیاست

به عنوان مثال اگر پیام تسلیت عبدالله عبدالله را در پیوند با فاجعه اسفناک اخیر کابل در صفحه رسمی وی در فیس بوک دنبال کنید و کامنت های زیر پست ریاست اجرائیه را باز نمایید از شدت عصبانیت مردم متعجب خواهید شد! تقریبا تمامی چندصد نفری که کامنت مانده اند به رکیک ترین الفاظ و اقسام به عبدالله حمله کرده اند. مضمون بیشتر کامنتها هم انتقاد از بی کفایتی و ناکارآمدی سران حکومت بالاخص شخص عبدالله است. طبق آمار وزارت مخابرات در حال حاضر در حدود شش میلیون نفر در افغانستان به انترنت دسترسی دارند که نیمی از آنها عضویت شبکه فیس بوک را نیز دارند، بناء واکنش کاربران فیس بوکی به سران حکومتی می تواند مصداق یک نظرسنجی عینی از بطن جامعه افغانستان باشد.

پرسشی که در این میان خلق می شود این است که آیا ریاست اجرائیه همین کامنت های مردم را زیر پست خود نمی بیند؟ آیا او نمی بیند که مردم پس از هر انفجار و انتحار بیشتر از آنکه طالب و داعش را ملامت کنند سران بی کفایت حکومت را ملامت می کنند!؟ با مطالعه کامنت های مردمی که از ناکارآمدی همین رهبران جان شان به لب رسیده است هر انسانی احساس شرم می کند، پرسش این است که آیا چیزی به نام شرم هم در قامت عبدالله و اشرف غنی وجود دارد!؟ با کدام آبرو این عالی جنابان از هم اکنون تبلیغات و کمپاین های انتخاباتی خود را برای دور دوم ریاست جمهوری آغاز کرده اند!؟ جناب عبدالله اگر به قدر سرسوزنی وجدان و انسانیت هنوز در وجودتان زنده باشد در قدم اول باید صفحه فیس بوک تان را دی اکتیو کنید و در قدم دوم استعفای تان را اعلان نمایید. ای کاش فیس بوک گزینه دیزلایک هم در کنار گزینه لایک می داشت تا مردم هر پست و تصویر این عالی جنابان را به یک نظرسنجی لایو تبدیل می کردند.

این را هم بخوانید:  انتخابات سالم مشروعیت نظام را تضمین می‏کند

نویسنده: محمدقسیم حکمت/ جمهوری اعتماد

بدون دیدگاه