۲۶ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۶ عقرب ۱۳۹۷

بی‌تابی آمریکا!

آمریکا برای اعاده«صلح‌ امریکایی» به شدت در تلاش‌است، همین دیروز سخن‌گوی کاخ‌سفید به صراحت گفت‌که: ما نمی‌خواهیم از راه جنگ با طالبان، صلح را جستجو کنیم، بلکه از طریق سیاسی این کار را به پیش می‌بریم…
زلمی خلیل‌زاد، فرستاده امریکا برای مثلآ«صلح» با طالبان، با طی جاده یک‌طرفه از ارتجاع عرب تا پاکستان، یعنی«حامیان دیرین و نخستین طالبان» به روشنی نشان‌داد که امریکا به دنبال صلح دل‌خواه خود ‌است تا از یک‌طرف خودش‌را از مخمصه نجات بدهد و از سوی دیگر تروریست‌ها را از چنگ رقبای منطقه‌ای و جهانی‌خودش«روسیه، چین و ایران» بیرون کشیده و برای تصفیه‌ حساب‌ها، رقابت‌ها و جنگ نیابتی‌شان در خاک افغانستان‌ صف‌آرایی بکند. 

قبلآ آوازه‌های انتقال تروریست‌ها به شمال کشور توسط چرخ‌بال‌های ناشناس، سالها زبان به زبان می‌شد اما در حد یک معما باقی‌ماند ولی نتایج آن‌را همه می‌بینیم که اکنون وضعیت امنیتی ولایت‌های شمال‌کشور چگونه‌است؟

چندی قبل جنرال رازق را در تبانی با پاکستان به بهای آزادی ملا برار و… توسط طالبان به قتل رساندند تا مانع بزرگی‌را از سر راه پروژه«صلح‌امریکایی» بردارند.
عمل‌کرد هم‌سان«به‌گونه شمال‌کشور»، در مناطق مرکزی برای‌شان ممکن نبود، حال قرار معلوم مناطق مرکزی کشور را به نوعی مورد معامله و به‌گونه‌ای، دادن امتیاز در معرض تاخت و تاز تروریست‌ها قرار داده‌است.
چه‌باید کرد؟

در خوش‌بینانه ترین‌حالت حتی‌اگر حکومت افغانستان هیچ‌دستی براین آتش نداشته باشد، قرار اعتراف صریح وزیر دفاع از ناتوانی و ضعف در قبال دفاع از مردم و تآمین‌امنیت آن‌ها نشان می‌دهد که همه‌چیز از هم‌گسیخته است. لذا دست روی‌دست گذاشتن بجز رفتن به‌سوی قتل‌گاه و پذیرش حاکمیت طالبانی، چیز دیگری‌نیست.
سال‌ها داد زدیم که باید برای مواجهه با همین اوضاعی‌که اکنون سر دچار شده‌ایم، تدابیر داشته‌باشیم اما گوش شنوایی نبود که هیچ بلکه به نفرت‌پراکنی، سیاه‌بینی، زشت‌دیدن و… متهم شدیم.

با صراحت تمام باید بگویم که پس‌از جنایت تاریخی عبدالرحمن‌خانی، هزاره‌ها تا این‌حد صدمه ندیده و آواره نشده‌است. از قتل‌عام مردم ما در میزا اولنگ گرفته تا کشتارهای دسته‌جمعی در تجمعات مدنی، مساجد و اماکن آموزشی و حال فجایع ارزگان خاص، مالستان و جاغوری فقط یک پیام دارد و آن این‌که نمی‌گذارند تا به‌سوی بالندگی، نیرومندی و اقتدار پیش برویم، فقط می‌خواهند تا هم‌چنان برده و غلام باقی بمانیم.

فجایع اخیر باید برای همه ما قابل درک باشد تا بر ضرورت اتحاد، هم‌دلی و انسجام پافشاری بکنیم و برای بقای مان، در سراسر کشور به هر شکل ممکن، تدابیر جدی و سریع اتخاذ نماییم که بجز مقاومت و پای‌داری، هیچ راهی‌نداریم.

منبع: جامعه هزاره

بدون دیدگاه