۲۴ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۴ عقرب ۱۳۹۷

آیا دولت اشرف غنی قربانی مصالحه امریکا با طالبان خواهد شد؟

طبق گزارش های روزنامه نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال، زلمی خلیل زاد نماینده ویژه امریکا در امور افغانستان این روزها گفتگوهای فشرده ای را با سران طالبان به پیش می برد که در صورت حصول توافق نهایی، می تواند معادلات قدرت را در صفحه شطرنج افغانستان باالکل تغییر دهد. از جریان این مذاکرات همانقدر می دانیم که به دستور واشنگتن، خلیل زاد باید ظرف مدت ۶ الی نهایتا ١٢ ماه به هر قیمتی که شده است به یک «توافق اساسی» و عاجل با طالبان برسد و بحران ١٧ ساله افغانستان را خاتمه بخشد به نحوی که دونالدترامپ بتواند از این توافق به عنوان برگ برنده در کمپاین های انتخاباتی ریاست جمهوری ٢٠٢٠ امریکا استفاده نماید. طرح محرمانه خلیل زاد که روزنامه وال استریت ژورنال چند روز قبل از آن پرده برداشت به نوعی تکرار همان توافق نامه بن، اما این بار با حضور طالبان است، توافق نامه ای که باید شامل تعدیل قانون اساسی و واگذاری سهم بزرگی از قدرت به طالبان نیز باشد.

اما اکنون که خلیل زاد در حساس ترین دور گفتگوهای پشت پرده خویش با طالبان قرار دارد ناگهان اشرف غنی زنگ شروع کمپاین های انتخاباتی ٢٠١٩ افغانستان را به صدا درآورده است که به هیچ وجه خوشایند خلیل زاد نیست و گویا او بلافاصله طرح تعلیق انتخابات و تشکیل «حکومت موقت» را روی میز دونالد ترامپ قرار داده، طرحی که می تواند همه خوابهای اشرف غنی و عبدالله را برای تداوم حکومت وحدت ملی شان نقش بر آب کند!

اشرف غنی این روزها سخت از حضور رقیب جدید خود در صحنه سیاست افغانستان ناراضی است. او دقیقا از زمانی که درخواست ملاقات اش با دونالد ترامپ در ماه سپتمبر سال روان پذیرفته نشد دریافت که از چشم امریکایی ها افتاده است و اکنون که قصر سفید در واشنگتن گوش به زنگ زلمی خلیل زاد دارد و همه نگاهها متوجه اوست، اشرف غنی دریافته است که ستاره اقبال او نیز رو به افول است.

اشرف غنی طی ۴ سال گذشته با روزی ١۶ ساعت کار سخت (به قول سخنگویش) تلاش داشت تا آنچه را «جزیره های قدرت» می خواند از پیش روی دولت خود بردارد و حتی با کاربرد خشونت زیاد یک نظام متمرکز قومی ایجاد کند اما غافل از اینکه رقیب اصلی او نه سران جهاد و مقاومت که اتفاقا همان «برادران ناراضی» اش بودند. سران حکومت وحدت ملی اما خیلی دیر متوجه شدند که ۴ سال است در آدرس اشتباه قدم گذاشته اند. اکنون که دولت عمل گرا و پراگماتیست واشنگتن از هرج و مرج فرساینده و جنگ طولانی در افغانستان خسته است و از ناکارآمدی و بی لیاقتی دولت وحدت ملی ناامید شده، این بار خود آستین بر زده و نماینده ویژه ای را با اختیارات نامحدود برای خاتمه بخشیدن به بحران افغانستان راهی کابل نموده است. اشرف غنی و عبدالله زمانی از خواب غفلت بیدار شده اند که می بینند دیگر فرصتی برایشان باقی نمانده و کشتی حکومت وحدت ملی شان که حاصل توافق دولت باراک اوباما بود توسط دونالد ترامپ در حال غرق شدن است.

شواهد و قرائن حکایت از آن دارد که دولت دونالد ترامپ به هیچ یک از توافق نامه های بین المللی احترام ندارد علی الخصوص اگر این توافق نامه ها، مثل توافق نامه حکومت وحدت ملی نتیجه ابتکار باراک اوباما بوده باشد! تجربه چندساله اخیر نشان داده است که ترامپ به طور واضحی دشمن میراث سیاست خارجی دولت اوباما است. ترامپ تقریبا تمام توافق نامه هایی که باراک اوباما بسته بود را نقض کرده است: توافق نامه پاریس، توافق نامه کیوتو، توافق نامه برجام، پیمان نفتا و دور از ذهن نیست توافق نامه ای را که جان کیری در سال ٢٠١۴ بین اشرف غنی و عبدالله ایجاد کرد نیز زیر پا کند!

آجیر خطر از هم اکنون برای اشرف غنی به صدا درآمده است و او خود را به آب و آتش می زند تا دولت اش را از تیررس بدعهدی دونالد ترامپ دور نگاه دارد. به عنوان مثال در سخنرانی که اخیرا با بزرگان قومی در ولایت پکتیا داشت با تاکید بر برگزاری مذاکرات بین‌ الافغانی درباره صلح با گروه طالبان گفت: اجازه تصمیم‌گیری درباره روند صلح کشورش را به بیگانگان نخواهد داد! این سخن به این معناست که اشرف غنی از مذاکرات پشت پرده نماینده ویژه امریکا با طالبان ناراضی است و تلاش می کند که خود را به عنوان یگانه مرجع مذاکره و مصالحه بین الافغانی به معرفی بگیرد.

اشرف غنی همچنین سه شنبه گذشته در نشست خبری مشترک با «ینس استولتنبرگ» دبیرکل ناتو در کابل کوشش نمود تا به صورت غیرمستقیم به ادعاهای طالبان که بارها دولت او را مزدور اجنبی و «اداره دست نشانده امریکا در کابل» توصیف کرده اند واکنش نشان داده و چهره مستقلی از خود به نمایش بگذارد، اشرف غنی در این دیدار خطاب به این مقام ارشد غربی تاکید کرد: «دبیر کل ناتو باید عادلانه قضاوت کند و بپذیرد که افغانستان پس از سال ٢٠١۴ امنیت و ثبات خود را بدون وابستگی به نیروهای خارجی تامین کرده است.»

همه این سخنان و موضع گیری های اشرف غنی حکایت از آن دارد که وی این روزها به شدت از سوی امریکایی ها و نماینده ویژه آنها احساس خطر می کند و نگران آینده سیاسی خود است. چرا که در صورت توافق احتمالی خلیل زاد با طالبان و واقعیت یافتن طرح های او به طور حتم اولین و بزرگترین قربانی این مصالحه شخص اشرف غنی و دولت وحدت ملی خواهد بود. اشرف غنی این روزها سخت ترین دوران زمامداری خویش را پشت سر می گذارد چرا که از یک سو به دلیل ناتوانی در کنترل بحران و همچنین ناکارآمدی، مغضوب دونالدترامپ گردیده و از چشم امریکایی ها افتاده است و از دیگر سو طالبان نیز مشروعیت او را برای گفتگوهای صلح به رسمیت نمی شناسد و تا امروز تمام درخواستهای عاجزانه وی را برای بر زمین گذاشتن اسلحه و آمدن به پشت میز مذاکره رد نموده اند و متاسفانه که دولت اشرف غنی به دلیل عملکرد تبعیض آمیز و فساد گسترده اداری حتی در بین مردم افغانستان نیز محبوبیتی ندارد و در وضعیت وخیمی قرار گرفته که به تعبیری می توان گفت مصداق «خسر الدنیا و الآخره» شده به نحوی که یک بوریا در زمین و یک ستاره در آسمان ندارد.

نویسنده: محمدقسیم حکمت/ جمهوری اعتماد

بدون دیدگاه