۲۰ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۰ عقرب ۱۳۹۷

استقبال ناتو از طالبان به منظور کوتاه کردن دست مسکو

انتشار این مقاله الزاما به معنای تایید تمام یا بخشی از آن توسط جمهوری فریاد نمیباشد!

دفتر سیاسی این جنبش در قطر اعلام کرد که یک هیأت در پایتخت روسیه حضور خواهد داشت. حضور آنان به طرز خاصی حائز اهمیت است. ماه اوت گذشته تلاش های روسیه به منظور برگزاری گفتگوهای بین المللی دربارۀ افغانستان با شکست مواجه شده بودند. اشرف غنی، رئیس جمهور این کشور دعوت پوتین را رد نموده و تأکید کرده بود که آشتی باید تحت رهبری کابل باشد و هیچ گروهی مانند طالبان که به هیچ وجه دولت مرکزی را به رسمیت نمی شناسند، دخالت نداشته باشند.

اکنون طالبان حضور خواهند داشت. لیکن به گفتۀ سران طالبان هدف از این حضور دخالت داشتن در گفتگوها نیست و تنها برای یافتن یک راه حل صلح آمیز برای جنگ مفید خواهد بود. بعید است که این راه حل بدون مذاکره حاصل گردد لیکن روشن است که این امر بخشی از تبلیغات طالبان است که به شدت مخالف نشان دادن این است که پس از سال ها جنگ خونین با دشمنان سازش نموده اند.

این را هم بخوانید:  غیبت افغانستان در چهارمین دور گفت‌وگوی امریکا با طالبان

با این اوصاف گفتگوها انجام می شوند. همان روز که سخنگوی دفتر سیاسی طالبان اعزام هیأتی را به مسکو اعلام می کرد، دبیرکل ناتو در کابل با غنی و معاون آسیای میانۀ وزارت خارجۀ آمریکا دیدار می کرد و اعلام گردید که هیأتی از شورای عالی صلح که توسط حامد کرزای، رئیس جمهور پیشین افغانستان ایجاد شده بود، در مسکو حضور خواهد داشت. البته به نظر می رسد که نمایندگان آنها با طالبان ملاقات نخواهند کرد.
هدف رهبر ناتو خوشامدگویی به شورشیان طالبان و دعوت از آنان برای شرکت در مذاکرات برای یک علت مشخص بود: جلوگیری از اینکه دخالت آنها حاصل ارادۀ سیاسی مسکو باشد.
ناتو و نیز آمریکا پی برده اند که نمی توان طالبان را از افغانستان حذف کرد. به همین علت نیروهای غربی تصمیم گرفتند حتی با کسانی که مدت ١٧ سال در حال جنگیدن با آنها هستند، گفتگویی را آغاز نمایند. در ضمن انتخابات این کشور هم نشان داده اند که جنگ قصد خاتمه ندارد.

این را هم بخوانید:  ​اقبال بلند طالبان/هند هم شاید دست به دامن طالبان شود!

پایان اتحاد میان پاکستان و آمریکا، گرایش تدریجی اسلام آباد به سمت چین، روابط میان طالبان، روس ها و ایران و مشکلات مربوط به راهبرد پنتاگون عملاً طالبان را به نیرویی نه تنها قدرتمند بلکه حتی بدون کنترل از سوی واشنگتن تبدیل ساخت. لیکن حضور آنها یک واقعیت است و نمی توان آن را نادیده گرفت و پنتاگون نیز متوجه این امر گردید. بدین ترتیب چنانچه موفق به مغلوب ساختن آنها نگردیدند، اکنون هدف دستکم این است که از قدرت های دشمن آمریکا جانبداری نکنند.

لیکن این امر به هیچ وجه قابل پیش بینی نیست. طالبان با آمریکا در جنگ است. از سوی دیگر چین و روسیه می توانند روی حمایت پاکستان حساب کنند. سرانجام نیز روسیه بسیاری از جمهوری های آسیای میانه را که زمانی جزو شوروی بودند، در طرف خود دارد. این در حالی است که ایران به ویژه در بخش غربی آن متحدانی دارد.



نویسنده: لورنتزو ویتا (ایتالیا)/ ترجمه: عصر دیپلماسی

این را هم بخوانید:  جنگ و روان پرالتهاب ما



بدون دیدگاه