۱۲ عقرب ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۲ عقرب ۱۳۹۷

سناریوی از پیش تعیین‌شده بین آمریکا و طالبان

شما به هراندازه که به آمریکا در مبارزه با تروریسم، خوش‌بین باشید، اما سیاست‌مداران این کشور، کارهای می‌کنند که به‌یقین می‌رسید، دروغ می‌گویند.

اگر یادتان باشد شش سال پیش، هیئت مذاکره‌کننده طالبان یکی از شرط‌های خود را برای مذاکرات صلح، آزادی پنج‌تن از سران این گروه از زندان «گوانتانامو» اعلام کرد. سرانجام این خواسته به کرسی نشست و چهار سال پیش این پنج نفر، در یک معامله با یک سرباز آمریکایی به اسم «بو برگدال» تبادله شدند. برگدال سربازی است که در سال ۲۰۰۹، پایگاه خود را در ولایت «پکتیکا» ترک کرد و به اسارت طالبان درآمد. بعداً مشخص شد که او اصلاً اسیر نه بلکه به طالبان پیوسته بود. سال گذشته دادگاه آمریکا اعلام کرد که برگدال را به خاطر این تخطی، محاکمه خواهد کرد اما موضوع به فراموشی سپرده شد. 

بد نیست پنج‌تن از سران طالبان را که در تبادله با برگدال از گوانتانامو آزاد و به قطر منتقل شدند، بیشتر بشناسیم.
یکی از این افراد «ملاخیرالله خیرخواه» نام دارد که در زمان طالبان، وزیر داخله این گروه بود. وی همان کسی است که از «ابومصعب الزرقاوی» تروریست مشهور عراقی و بنیان‌گذار اولیه داعش، در کابل پذیرایی کرد. او جعبه سیاه مفقود شدن ده‌ها تن از مردم افغانستان در سال‌های ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ از مسیر «اسلام‌قلعه» تا هرات و همچنین مسافرخانه‌های شهر هرات است. نگارنده این سطور، در همان روزها در شهر هرات بسر می‌برد و از نزدیک شاهد این ماجرا بود. 

فرد دوم، «ملافاضل» است که در دوره طالبان معاون وزیر دفاع این گروه بود. کشتارهای مهیب پس از تصرف شهر مزارشریف، توسط جوخه‌های ترور ملافاضل و شخص دیگری به اسم «سیف‌الرحمان» فرزند «نصرالله منصور» انجام شد. سازمان ملل، ملافاضل را به ارتکاب جنایات جنگی متهم کرده و مسئول کشتار هزاران نفر از مردم مزار شریف در سال ۱۳۷۷ دانسته است. 

سومین زندانی طالبان که از گوانتانامو در قبال آزادی برگدال آزاد شد، «ملانورالله نوری» والی سابق طالبان در بلخ است. او یکی از فرماندهان خط مقدم جنگ طالبان بود که وی نیز در قتل غیرنظامیان شمالی دست دارد. 

چهارمین شخص، «ملاعبدالحق وثیق» است. او در دوره طالبان، معاون قاری «احمدالله» رئیس سازمان جاسوسی این گروه بود. البته در آن زمان احمدالله در شمال افغانستان بسر می‌برد و ملاعبدالحق کارهای اجرایی‌اش را در کابل و سایر ولایت‌ها انجام می‌داد. 

پنجمین زندانی طالبان که از گوانتانامو آزاد شد، «محمدنبی عمری» نام دارد. او در دوره طالبان، عضو هیئت رهبری این گروه بود. او حلقه اتصال گروه‌های تروریستی مثل «سپاه صحابه» و القاعده با شورای رهبری طالبان بود.

جالب است بدانید که در ۲۹ اکتبر (۷ عقرب)، دفتر سیاسی طالبان در «دوحه» قطر، میزبان ده‌ها تن از سران طالبان بود. در این مراسم، «شیرمحمد استانکزی» رئیس دفتر طالبان در قطر، پنج‌تن از سران طالبان را که در بالا ذکر آنان رفت، به‌عنوان اعضای ارشد دفتر سیاسی طالبان در قطر معرفی کرد. این پنج نفر، پس از این، در کنار سایر اعضای دفتر طالبان، کارهای طالبان را در خارج از افغانستان به پیش خواهند برد. به نظر می‌رسد که پیوستن سرباز آمریکایی به طالبان و سپس تبادله صوری این سرباز با پنج‌تن از مقامات عالی‌رتبه طالبان و گماشتن این پنج‌تن به‌عنوان اعضای ارشد دفتر طالبان در قطر، یک سناریوی از پیش تعیین‌شده بین آمریکا و طالبان بوده است. شاید پذیرفتن این سناریو برای کسانی که به آمریکا خوش‌بین هستند، سخت باشد اما در دنیای سیاست، وقوع چنین اتفاقی، از ذهن به دور نیست.

نویسنده: محمد مرادی

برچسب ها

بدون دیدگاه