۳۰ اسد ۱۳۹۷
  • دسته: اندیشکده دینی
  • ۳۰ اسد ۱۳۹۷

عید قربان و آزمون مردم افغانستان

عید قربان نمادی برساخته از خاطره روزی است که در آن ابراهیم خلیل الله فرزندش را به قربانگاه می‌برد تا طاعت معبود را به جای آورد. او به نمایندگی از بشریت تسلیم بودن در برابر معبودش را به رخ کائنات کشید و ثابت ساخت که بشر می تواند هوای نفس را از رابطه میان خود و خدایش بردارد و اشرف مخلوقات بودن زیبنده وی است.

عید قربان، یادآوری آزمایش الهی ابراهیم و اسماعیل و هاجر است و مردم ما هم سالهاست که این در آزمون الهی اند و قربانی میشوند و قربانی میدهند.

عید اضحی، سمبلی برای سر تسلیم فرود آوردن است؛ اما نه به تمایلات نفسانی و خواستهای دنیوی دیگران؛ و نه تسلیم شدن به خواسته های آنانی که قصد تباهی و فلاکت بشریت را دارند، بلکه تسلیم شدن به خواست و رضای خداوند است و گذشتن از تمایلات و خواسته های دنیوی در برابر آن.

عید قربان، بهانه ای برای بازگشت انسان به مقام تقرّب الهی است؛ اما تقرب الهی تن دادن به مصایب و مشکلات انسان ساخته نیست. این مقام در سایه مبارزه با هواهای نفسانی و در پرتو تهذیب، خودسازی و بهره‌وری از فرصت‌های ناب به دست می‌آید. روشهای مشخصی در دین ما برای این خودسازی و تهذیب وجود دارد که از آنها در یک عنوان کلی به “عبادت” و یا بندگی تعبیر میشود.

دعا و مناجات یکی از این روشهاست که خداوند به آن توصیه نموده است ولی در مورد افراط و تفریط در آن هشدار داده و بریدن از اجتماع به خاطر مناجات را ناصواب خوانده است.

کسب علم و تفحص و تجسس در اسرار عالم بخش دیگری از عبادات است. خداوند به انسان سفارش نموده است که خود (انسان) و پیرامون خود را مطالعه کند تا در نتیجه آن به شناخت خداوند به عنوان خالق واحد دست یابد و در این مسیر تلاش و تکاپوی زیاد را نه تنها منع نکرده، بلکه سفارش گردیده است که بشر تا میتواند در عالم سیر (مطالعه) کند.
در این ایام مبارک خداوند را باید سپاس نمود که در میان مردم ما (در افغانستان)، هم عابدان نیایشگر فراوان است و هم عابدان طالب علم.

خوشا آنانی که هر دو را در کنار هم دارند و به فرمایش الهی با کسب علم و آگاهی پیرامون وجود خود، جهان اطراف خود و خالق خود، مسیر درست را یافته و عالمانه و عارفانه به نیایش و مناجات با او میپردازند.

و بد به حال کسانی که نه خود را شناخته اند و نه جهان اطراف خود و خالق خود را؛ و جاهلانه در مسیری انحرافی برای به دست آوردن کلید جنت(؟!)، هم خود را قربانی جهالت، و تباه میکنند و هم جان آنانی را میگیرند که تمام وجود و حیات خود را وقف علم و آگاهی کرده و هر لحظه آمادگی ذبح شدن در مسیر دانایی و کمال انسانی را داشته اند و اینگونه انسانیت را به تباهی میکشانند.

 

نویسنده: سید محمد عالمی

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه