۲۲ سنبله ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۲۲ سنبله ۱۳۹۷

عرب یا بنی امیه؟ اسلام یا وهابیت؟؟

در سالهای اخیر و بویژه ایام حاضر بدبینی و تنفر مردم نسبت به واژه های “اسلام” و “عرب” زیاد شده است. البته مردم هم حق دارند، اگر به همین منوال بگذرد من و تو هم برای اینکه رسوا نشویم روزی مجبور خواهیم شد همرنگ جماعت شویم.

عوام دو گوش دارند و دو چشم و وقتیکه بیست و چهار ساعته با دو گوش شنوا می شنویم و با دو چشم سر مشاهده می کنیم که هیولاهایی به نام اسلام و عرب از هیچ جنایتی در جهان دریغ نمی کنند باید از اسلام و عرب متنفر شویم.

البته که ۸۰ درصد مردم مطالعه روی تاریخ و رویدادهای ماضی و حال ندارند، کمتر تحقیق می کنند، فکر و اندیشهٔ شان در چشم و گوش شان نهفته است و کتاب خواندن هم که اصلا در جامعه ما وجود ندارد! حدود ۱۰ درصد دیگر هم شاید عمدا به بدنامی و تنفرزایی نسبت به اسلام و عرب اقدام می کنند.

اما و اما آگاهان یک نکته را مدنظر داشته باشند که ما میان “عرب و بنی امیه” و “اسلام و وهابیت” به غلط جمع کرده و قیاس مع الفارق می کنیم و باید و باید آنها را از همدیگر تفریق کنیم.
بنی امیه و آل ابوسفیان عرب است اما تمام اعراب که اموی، داعشی، یزیدی و جنایتکار نیستند! ممکن است وهابیت و آل سعود و گروه های تکفیری و تروریستی و اسرائیلی داد از اسلام، قرآن، سنت نبوی و شریعت غرای محمدی بزنند اما همهٔ اسلام که آنها نیست! ما مذاهب مختلف، مکتب ها، جریان ها و نحله های فکری زیادی در اسلام داریم که دیروز و امروز و فردا با تفکر منحوث و چرکین وهابیت مخالف بوده، اندیشهٔ جداگانه داشته و به راه متفاوت در حرکت اند.

پیامبر اسلام(ص) عرب بود، علی(ع) هم عرب بود و همینطور امام حسین(ع) و امام جعفر صادق(ع) و … در عصر حاضر هم امام خمینی، امام موسی صدر، سید حسن نصر الله، علمای نجف، علمای الازهر و … عرب هستند و واقعا نامردی و بی انصافی است که آنان را همردیف معاویه، یزید، شمر، مروان، بن لادن ها ، بن سلمان ها، بن بازها و … بدانیم!

داعش، القاعده، حزب الدعوه و حزب الله هر چهار سازمان های عربی اند اما این کجا و آن کجا؟!
مذاهب و مکاتب شیعه، اسماعیلیه، حنفی، شافعی، وهابیت، حنابله، خوارج، وهابیت، معتزله، اشاعره، سلفی ها، زیدی ها و و و … همگی به نحوی اسلامی شمرده می شوند اما به یقین همگی یکسان و یکی نیستند و نباید با یک تیغ همگی را سربرید. …( سید علی موسوی چکاوک)

حالا به این اشعار زیبا و محکم از شعرای دیگر نیز توجه کنید که خلاصه و شیرهٔ موضوع فوق است.

بدزدید در بلخ آهنگری = به شوشتر زدند گردن مسگری

میان ماه من تا ماه گردون – تفاوت از زمین تا آسمان است

دانه ی فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه
هردو خوشرنگ اند، اما این کجا و آن کجا؟

هان ز یک موضع همی روید گیا
آن یکی زهر است وان دیگر شفا
حنظل و خربوزه یک رنگ است باهم
آن یکی طعمش عسل وان یک چو سم

حرف مردان را قیاس از خود مگیر
گرچه باشد نوشتن شیر شیر
آن یکی شیر است اندر بادیه
وان یکی شیر است اندر بادیه
آن یکی شیر است که آدم می خورد
وان یکی شیر است که آدم می خورد

نویسنده: سید علی موسوی چکاوک

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

بدون دیدگاه