۱۹ سنبله ۱۳۹۷
  • دسته: x تیتر یک
  • ۱۹ سنبله ۱۳۹۷

احمد شاه مسعود را بار دیگر دیروز ترور کردند

نمیدانم که رهبران جمعیت اسلامی به دهشت افکنی “هواداران مسعود” دیروز در کابل که باعث ترس، واهمه همشهریان و بی نظمی و حتی مجروح نمودن عده (همه از هموطنان تاجیک ما) شدند، چگونه برخورد نمودند. من فقط به حرهای داکتر عبدالله گوش دادم و عنوان این پست را از گفته های او گرفته ام. آری امسال مانند سالهای گذشت یک عده افراد جاهل وغیر مسئول ولی مسلح با مسلسل و هر نوع سلاح براه افتادند و آن فرهنگ جنگی را که از جهاد، بخصوص از اوانی که جهاد برعلیه تجاوز خارجی تمام ماهیت خود را از دست داد و “احزاب” به باند های مسلح قومی مبدل شدند و روزی را بر مردم کابل و جا های دیگر آوردند که از اوراق سیاه تاریم چند دهه اخیر ماست، من علیه آن مبارزه میکردم به نمایش گذاشتند.

داکتر عبدالله در بیانه خود گفت که چنین اعمالی به هیچوجه با امیال و اهداف مسعود همخوانی ندارد. آری این سرنوشت تمام “قهرمانان” و شخصیتهای بزرگی، چه در افغانستان و چه در جهان، میباشد که بعد از مرگ آنها، فرزندان ناخلف مبارزه آنها را، اهداف آنها، دست آورد ها و کمبودهای آنها را طوری تعریف و به تصویر میکشند که ممکن است هیچ قرابتی با قهرمان شان نداشته باشد. گرچه به هیچوجه نباید چنین اعمال خشونت را تبرئه کرد، نباید آنرا به یک قوم نسبت داد. در افغانستانی که بدبختانه فرهنگ جنگی با فرهنگ قوم پرستی آمیخته به سادگی یک دانشمند، یک برنده کانکور، یا ورزشکار و یا برعکس عمل یک جنایتکار و یا فاسد را به قوم او تعمیم میدهیم رواج دارد. اما چه نزدیکی، قرابت و هم آهنگی میان “هواداران مسعود در فرانسه” که طی سه روز با شب شعر و موسیقی، مسابقه فتبال و یک اجتماع بزرگ در مرکز پاریس که در آن عکس های سایر شهدا، به شمول استاد مزاری، در کنار عکس مسعود توجه را جلب میکرد با این نمایش خشونت در کابل، میبینید ؟

با آنهم از نگاه سیاسی حرکت “هواداران مسعود” در کابل که به چند نفر محدود نبود، مسلح بودن آنها و فیرهای هوایی و … ممکن نیست که بدون یک حداقل سازماندهی انجام بگیرد. از ناتوانی حکومت و یا هم شاید اراده باز گذاشتن راه به چنین اعمال برای منظور سیاسی صحبت نکنیم. هر یکی دلیلی ارائه خواهد نمود. ولی آنچه که اهمیت دارد دانستن این است که آیا این حرکات سازماندهی شده بود ؟ از سخنان داکتر عبدالله پیداست که نه. در این صورت سوال دیگری مطرح میشود. آیا رهبران تاجیک توانایی کنترول صفوف خود را از دست داده اند ؟ اگر پاسخ آری باشد ما در برابر یک تراژدی قرار خواهیم داشت. یکسال پیش در میان هزاره ها کسانی بودند که مودل امروزی را میخواستند زیر نام “شفیع دیوانه” سازماندهی کنند که خوشبختانه با هوشیاری مردم خنثی شد.

یک نکته را که بار ها گفته ام که دفاع از خود را حتی مسلحانه، در هنگامی که دولت ناکام است و به وظایف خود عمل نمیکند، من مشروع میدانم. ولی دفاع مشروع مسلحانه با ماجراجویی و دهشت افگنی متفاوت است.

نویسنده: کریم پاکزاد

برچسب ها

در همین رابطه بخوانید

Related Posts

بدون دیدگاه